Loper Bright Enterprises v. Raimondo, 603 U.S. ___ (2024), kun sia kunigita proceso Relentless, Inc. v. Department of Commerce, estas grava decido de la Supera Kortumo de Usono pri administra juro, t.e. la leĝoj, kiuj regas regulfarajn agentejojn. Ĝi renversis la principon "respekto laŭ Chevron" establitan de Chevron U.S.A., Inc. v. Natural Resources Defense Council, Inc. (1984), laŭ kiu kortumoj respektu pravigeblan interpreton de agentejo pri ambiguaĵo en leĝo, kiun tiu agentejo efektivigas.[1] Loper Bright anstataŭe rajtigas la justican povon intepreti ambiguan Kongresan intencon, dum la fakaj konoj de la plenuma agentejo estos konsiderataj laŭ la malpli forta principo "respekto laŭ Skidmore."
Ambaŭ kunigitaj procesoj originis el defio de de fiŝkaptaj korporacioj kontraŭ regulo starigita de la Nacia Servo pri Mara Fiŝkaptado (NMFS), ke fiŝkaptaj korporacioj devas pagi la koston de federaj kontrolistoj asignitaj al iliaj ŝipoj laŭ la disponoj de la Leĝo Magnuson–Stevens pri Fiŝkapta Konservado kaj Mastrumado. La korporacio pretendis, ke la Leĝo Magnuson-Stevens ne rajtigas NMFS ŝarĝi la korporaciojn pri la kosto de la kontrolistoj, tiel defiante la respekton laŭ Chevron, laŭ kiu malsuperaj kortumoj decidis favore al NMFS.